Friday, 6 September 2013

ကဗ်ာ-၁၀

မိုးတိမ္အမွတ္ ၃၀
--------------------
ေန.ခင္းဘက္မွာ ငါဟာ ငါနဲ.ေ၀းကြာခဲ.
ညဘက္မွာ ငါဟာငါ.ကိုအိမ္မက္မက္တယ္
ေန.တိုင္း ငါဟာ ငါ.ဆီကို စာေရးတယ္
ျမိဳ.ထဲမွာ
ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ
လူေတြႀကားမွာ
ငါဟာ ငါ.ကိုငါလိုက္ရွာတယ္
ငါဟာ
လမ္းမေပၚက ဆႏၵျပေနတဲ. လူေတြႀကားမွလား
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲမွာလား
စာအုပ္မိတ္ဆက္ပြဲမွာလား
အဆင္.ျမင္.ကုန္တိုက္ႀကီးထဲမွာလား
အေဖ.ရဲ. လယ္ကြင္းထဲမွာလား
ငါဟာ ငါနဲ. အဆက္သြယ္ျပတ္ေတာက္ေနခဲ.တယ္
ငါဟာ ငါ.ဆီကိုဖုန္းဆက္တယ္
ဖုန္းထဲမွာ ျပန္ေျဖတဲ.အသံဟာ ငါ.အသံမဟုတ္ဘူး
သူတို.ငါ.ကိုလူမွားနွတ္ဆက္တဲ.အခါ ငါဟာေႀကကြဲရတယ္
ငါမသိတဲ.ငါ.အေႀကာင္းေတြ သူတို.ေျပာတဲ.အခါ ငါ နႈတ္ဆိတ္ရတယ္
ငါဟာ ခုနွစ္ေတြကို ျပန္တူးေဖာ္ႀကည္.တယ္
၁၉၉၈ ကငါလား
၁၉၉၉ ကငါလား
၂၀၀၀ ကငါလား
၂၀၀၁ ကငါလား
၂၀၀၂ ကငါလား
၂၀၀၃ ကငါလား
၂၀၀၄ ကငါလား
၂၀၀၅ ကငါလား
၂၀၀၆ ကငါလား
၂၀၀၇ ကငါလား
၂၀၀၈ ကငါလား
၂၀၀၉ ကငါလား
၂၀၁၀ ကငါလား
၂၀၁၁ ကငါလား
၂၀၁၂ ကငါလား
ဘယ္အရာမွမေသခ်ာဘူး
ငါဟာ ငါလား အျခားတစ္ေယာက္ေသာ ငါလား
ငါဟာ ငါ.ရဲ.ဟိုးအနက္ရႈိင္းဆံုးထဲကလာတဲ.ငါလား
ဒါမွမဟုတ္ ငါ.ရဲ.အေပၚရံအေရဖ်ားကလာတဲ.ငါလား
ငါဟာ အဲသလိုတည္ေဆာက္ခဲ.တယ္
ငါဟာ အဲ.သလိုရွင္သန္ခဲ.တယ္
ျပီးေတာ.
ငါဟာ အဲသလိုေပ်ာက္ဆံုးခဲ.တာပဲ
အားလံုးဟာ အတူတူပဲလို.မေျပာႀကပါနဲ.
ဒါဟာ
ရူးသြပ္ေနတဲ. စိတ္ကူးယဥ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ.ေျဖင္.ခ်က္မဟုတ္ဘူး
ဒါဟာ
ျမိဳ.ေတာ္တစ္ခုက ဖူးပြင္.ေနတဲ. အလင္းပြင္.တစ္ခုရဲ.အေႀကာင္း။  ။ 




မင္းခ်စ္ဦး   ၂၅-၈ ၂၀၁၃

No comments:

Post a Comment