---------------------------------------------
ကၽြန္ေတာ္တို.ရဲ႕အိမ္ေတြမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြက ပဲ႕ကိုင္ရွင္ပါ။ သူတို႕ကပဲ အိမ္ကို စီမံခန္႕ခြဲတယ္။ သူတို႕ကပဲ အိမ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ သက္ဆိုင္ရာနယ္ပယ္ေတြမွာ အေရးပါ အရာ ေရာက္တဲ႕သူေတြလဲျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီဆိုရင္ေတာ႕ မန္ေနဂ်ာဆိုတာေတြ ဥကၠ႒ ဆိုတာေတြကို အိမ္ေပါက္၀မွာထားခဲ႕ရပါတယ္။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြဆီကလာတဲ႕ ကန္.သတ္ခ်က္ဆိုလဲ ဟုတ္ပါတယ္။
အမ်ီဳးသမီးေတြဟာ အိမ္တြင္းမႈကိစၥေတြမွာ " စိတ္တိုင္းကိုမက်ဘူး " " ဒါေတြက ဒီလိုမဟုတ္ဘူး " လို.ေျပာျပီးဂုဏ္ယူတတ္ႀကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကလဲ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ မသိနားမလည္မႈမ်ိဳး ခံစားရတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က " ေဩာ္ ဒါက ဒီလိုကိုး " " ဒီလိုလား " "ေအးပါ ေအးပါ " လို႕ေျပာျပီး သင္ယူမႈေပါင္းမ်ားစြာ ျပဳလုပ္ရပါတယ္။
ေနာက္ျပီး အမ်ီဳးသမီးေတြဟာ တစ္ေန႕တာရဲ႕ အနားသတ္မ်ည္းမ်ားအထိ အိမ္တြင္းကိစၥေတြကို စိတ္ရွည္နိုင္ႀကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စာအုပ္ကို သဲႀကီးမဲႀကီးဖတ္ေနခ်ိန္ ၊ဒါမွမဟုတ္ ဂူးဂဲလ္မွာ တစ္စံုတစ္ခုကို သဲသဲမဲမဲရွာေဖြေနခ်ိန္ သူမကေတာ. ရွာေဖြေတြ႕ရွိျပီးသားအရာေတြကို မီးပူတိုက္ေနတတ္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္က သူမကိုႀကည္႕ျပီး " မင္းဒါေတြမလုပ္ပဲ ေအးေအးေဆးေဆး မေနနိုင္ဘူးလား" လို႕ေမးလိုက္တိုင္း သူမက ကၽြန္ေတာ္႕ကို ထူးဆန္းဖြယ္ရာ ျဂိဳလ္သားလို အျမဲႀကည္႕တတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႕ ေျပာပါတယ္ " က်မ မလုပ္လို.ဘယ္သူလုပ္မွာလဲ " တဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ နွစ္ေယာက္တည္းရွိတဲ႕ အိမ္မွာ သူမရဲ႕ ေမးခြန္းဆန္တဲ႕ အေျဖဟာ လိုအပ္တာထက္ က်ယ္ေလာင္ေနတယ္လို႕ေတာ႕ မဆိုသာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ကဘာဆိုတာကို ေထာက္ျပလိုက္တာလဲျဖစ္နိုင္ပါ။ "နွစ္ေယာက္လုပ္လို႕ ျဖစ္နိုင္တာေတြခ်ည္းပါပဲကြာ " ဒီစကားဟာ ေျပာရပါမ်ားလို႕ အရာမ၀င္ေတာ႕တဲ႕စကားလိုျဖစ္ေနခဲ႕တာႀကာပါျပီ။ မီးပူတိုက္တဲ႕ အခါ အိမ္ေန၀တ္တဲ႕ အ၀တ္စားေတြခ်န္ျပီး အေရးႀကီးတဲ႕ အ၀တ္စားေတြကိုသာတိုက္ဖို႕ေျပာရသလိုပါပဲ။
လူေတြဟာ ဆင္ျခင္တံု တရားအတိုင္းလုပ္တာမဟုတ္ဘူး၊ အေတြ႕ႀကံဳ အတိုင္း ခံစားခ်က္အတိုင္း လုပ္ႀကတာလို႕ ဂ်ာမနီကလူေျပာသြားတဲ႕စကားဟာ သူနဲ႕ တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးက်ပါတယ္။ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ေတြ စာေစာင္ေတြကို ဖတ္လို႕မျပီးေသးခင္ စာအုပ္စင္ ေပၚျပန္မပို႕ေသးပဲ လက္တကမ္းမွာထားတတ္တာကၽြန္ေတာ္႕ အက်င္႕ပါ။ မနက္မိုးလင္းလို႕ ႀကည္႕လိုက္ရင္ စာအုပ္စင္ေပၚ အစီအရီျပန္ေရာက္ကုန္တာကလဲ သူမရဲ႕ ျပင္မရတဲ႕ အက်င္႕တစ္ခုပါ။ ဒီလိုခ်ည္းေန႕တိုင္းျဖစ္ေတာ႕ တစ္ခါမွာ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႕ ေအာ္လိုက္မိပါတယ္။ သူမ ဘာတစ္ခြန္းမွျပန္မေျပာပဲ မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ႕ စာအုပ္ေတြကိုျပန္ထားေပးရွာတယ္။ ဒါေပမယ္႕ သူမ ျပန္ထားတဲ႕စာအုပ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ဖတ္လက္စ စာအုပ္နဲ႕ စာေစာင္ေတာ႕ မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းခ်ရံုကလြဲျပီးဘာမ်ားတတ္နိုင္မွာလဲ။
ဒီေန႕ မနက္ခင္း သူမ အလုပ္မသြားခင္ ကၽြန္ေတာ္႕ကိုေျပာသြားေသးတယ္။ " ေမာင္ အလုပ္မသြားခင္ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ထဲက အိပ္ယာခင္း အဖံုးေတြ ေနလွန္းလိုက္ဦးေနာ္ " တဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ္ အံ႕`ဩစရာရွိတာကို အံ႕ဩျပီးတဲ႕ေနာက္ ဘာမွ မျဖစ္သလိုေနတတ္ခဲ႕တာႀကာပါျပီ။ နွစ္ရက္ တစ္ခါ ၊ဒါမွမဟုတ္ သံုးရက္တစ္ခါ ေျခသုတ္ဖံုေတြ လိုက္ကာေတြ အိပ္ယာခင္းအဖံုးေတြကို တူရာ တူရာစုျပီး သူမ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ထဲ ပစ္ထည္႕တတ္တာဟာ ကၽြန္ေတာ္႕ကို အံ႕ဩေစတဲ႕အရာေတြထဲကတစ္ခုပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ဒါေတြ ခဏ ခဏေလွ်ာ္စရာမလိုအပ္ဘူးလို႕ထင္ပါတယ္။ စိတ္လိုလက္ရ ရွိလို႕ ေျဖရွင္းခ်က္ေတာင္းမိတဲ႕ အခါတိုင္း သူမရဲ႕ တစ္ေန႕ နဲ႕တစ္ေန႕ မရိုးေအာင္ေပးတတ္တဲ႕ေျဖရွင္းခ်က္ေတြေႀကာင္႕ ဘယ္ဟာက အစစ္အမွန္လဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မခြဲျခားတတ္ေတာ႕ဘူး။
တစ္ခါတစ္ရံ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေတြးေနမိတယ္။ သူမဟာ အလိုေလွ်ာက္လည္ပတ္ေနတဲ. စက္တစ္လံုးမ်ားျဖစ္ေနခဲ႕ျပီလား ။
ဟင္းခ်က္တဲ႕အခါ ခ်က္နည္းျပဳတ္နည္း စာအုပ္ထဲက ညႊန္းတဲ႕အတိုင္း တိတိက်က်လိုက္နာဖို႕ ထမင္းစားတိုင္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာရပါတယ္ ။ ဥပမာ အသားငါး ခ်က္တဲ႕အခါ အသားငါးထဲစိမ္႕၀င္ေနတဲ႕ ေရေတြသန္႕စင္ျပီး အရသာရွိတဲ႕ ဟင္းတစ္ခြက္ျဖစ္ဖို႕ဆိုရင္ စာအုပ္ကညႊန္းတဲ႕အတိုင္လိုက္နာဖို႕ကလြဲျပီး တျခားနည္းလမ္းမရွိပါဘူး။ သူမ ဟင္းခ်က္ဖို႕ အသားငါးျပဳတ္တဲ႕အခါ စာအုပ္ထဲမွာ ၅မိနစ္လို႕ေရးထားေပမယ္႕ ၂မိနစ္ေလာက္ေတာ႕ ခိုးျဖစ္ေအာင္ ခိုးလိုက္ေသတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒိလို မလုပ္ဖို႕ေျပာတဲ႕အခါ သူမရဲ႕ ဆင္ေျခက " ေနာက္တစ္လုပ္ရွိေသးတယ္ေလ" ဆိုတာမ်ီဳးျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလဲ အျခားေသာ အမ်ီဳးေကာင္းသားေတြလို ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးမွာ ၀ါသနာ မပါခဲ႕ဘူး။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆိုင္မွာ၀ယ္စားဖို႕ေျပာေတာ႕ သူမရဲ႕ ရိုးရွင္းလွတဲ႕အေျဖက ဒီလိုပါ " က်မက ေမာင္႕ကို က်မလက္နဲ႕ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ေကၽြးခ်င္တာ "
" ျပီးေတာ႕ က်မတို႕ ပိုက္ဆံစုရမယ္ေလ"
ေန႕ရက္ေတြသာေျပာင္းလဲသြားခဲ႕ေပမယ္႕ အဲဒိအရာေတြကေတာ႕ အဲဒိအတိုင္းဆက္ျဖစ္ေနခဲ႕ပါတယ္။ ရွည္လ်ားတဲ႕ေန႕ရက္ေတြအေႀကာင္းကို ရွည္လ်ားတဲ႕၀ါက်ေတြနဲ႕ ဒိထက္မကေရးျပလို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ဒီကိစၥေတြဟာ သူမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕အႀကား ႀကီးမားတဲ႕ ျခားနားမႈမ်ိဳးကို မျဖစ္ေစခဲ႕ပါဘူး။ နီးစပ္ျပီးသားအရာေတြကို ေ၀းကြာေစဖို႕ ဒီအေႀကာင္းရာေတြက မဖန္တီးနိုင္ခဲ႕ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြျဖစ္ခဲ႕ေပမယ္႕ ကၽြန္ေတာ္သူမ ကိုခ်စ္တဲ႕ အခ်စ္ဟာ ရီးစားစကား စေျပာတဲ႕ေန႕ကလိုပဲ လတ္ဆတ္ေနဆဲပါ။
ကၽြန္ေတာ္က အမ်ားႀကီးသိထားသူတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ဂိုးသြင္းဖို႕ စိတ္ေလာျပီး ျဖစ္တတ္တဲ႕ လူကၽြံမႈမ်ိဳးကို တကယ္႕ ေဘာလံုးပြဲမွာလို အတိအက် ျပစ္ဒဏ္ေဘာေပးလို႕မရဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ဒီအသိကပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို သာယာတဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးျဖစ္ေစဖို႕ လမ္းခင္းေပးေနတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ရႈေထာင္႕ တစ္ခုကေန အျခားရႈေထာင္႕ တစ္ခုကိုေျပာင္းလဲႀကည္႕လိုက္တဲ႕အခါ ဒီလိုလဲျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ သူမ အလုပ္သြားခါနီး လက္ဆြဲအိတ္ကို ကိုင္ရင္း " ေမာင္ က်မ သြားေတာ႕မယ္ " ။ အျပင္ထြက္ခါနီး နွတ္ဆက္တာလို႕ စကားလံုးအတိုင္း အဓိပၸါယ္ယူရင္မွားပါတယ္။ သူမကၽြန္ေတာ္႕ဆီက တစ္ခုခုေတာင္းဆိုေနတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခ်ိန္ကိုတန္ဖိုးထားရပါတယ္။ သြက္လက္တဲကေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ သူမအနားတိုးကပ္ျပီး သူမရဲ႕ပါးျပင္ကို ဖြဖြေလး နမ္းရႈတ္လိုက္ပါတယ္။ သူမကလဲ ညင္သာျမတ္နိုးစြာ ျပန္နမ္းရႈတ္ပါတယ္။
ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ျပဳလုပ္ေနက် အရာေတြဆီကလာတဲ႕ နႈတ္ဆက္ အနမ္းေလးေတြပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ယံုႀကည္ၽမႈပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ဂတိသစၥာလဲျဖစ္ပါတယ္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမွာ အေသးဖြဲဆိုတာ မရွိပါဘူး။ ဒီေန. အိပ္ယာကေစာေစာနိုးလို႕ သူမအတြက္ ေကာ္ဖီ တစ္ခြက္ေဖ်ာ္ေပးထားပါတယ္ ။ သူမ ေကာ္ဖီေသာက္တဲ႕အခါ ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႕ သူမ ခ်ီဳျမိန္ေနမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ကျပန္လာတိုင္း စာပြဲေပၚမွေတြ႕ရတဲ႕ ေရတစ္ခြက္ကလဲ သူမရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႕ ေအးျမေနခဲ႕တာပါပဲ။ အလုပ္ထဲမွာ ထမင္းစားနားခ်ိန္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ အလုပ္ကျပန္လာခ်ိန္ေတြ ကၽြန္ေတာ္သူမကို ဖုန္းဆက္လိုက္တိုင္း သူမေပ်ာ္ရႊင္တက္ႀကြေနတတ္ပါတယ္။ မပီသတဲ႕ ဖုန္းသံေတြႀကားကေန ကၽြန္ေတာ္႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ကို သူမ ခံစားေနရမွာပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက ဆင္းသက္လာခဲ႕ႀကျပီး ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ အနီး အေ၀းမွာရွင္သန္ႀကရပါတယ္။ က်မ္းမာေသာ ဘ၀ ၊ သန္မာေသာ ဘ၀ကိုရဖို. ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ အခ်ိဳးက် စာသံုးသင္႕တဲ႕ ဗိတာမင္တစ္မ်ီဳးပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတြးေခၚ စဥ္းစားတဲ႕အခါ တကယ္အေရးႀကီးတာေတြကိုေမ႕ေနတတ္ႀကပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ တျခားနည္းလမ္းနဲ႕ေတြးေခၚလို႕လဲ ရပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဟာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ အနီးမွာလား ။ အေ၀းမွာလား ။ ။
မင္းခ်စ္ဦး ( ၃၀-၈-၂၀၁၃)
