ရထားေပၚမွာ
ရထားေပၚမွာ
------------------
ကၽြန္ေတာ္ကစၥတစ္ခုနွင္. ျမိဳ.အေရွ.ဖ်ားကေန အေနာက္ဖ်ားထိ
ရထားစိးရတဲ.ေန.ကေပါ.။ အဲဒိေန.က ထံုးစံအတိုင္း ရထားေပၚေရာက္ေတာ.
မ်က္လံုးမ်ားက အရင္ဆံုး ထိုင္ခံုကို လိုက္ႀကည္.တာပါပဲ။ ကံေကာင္းတာလား
ကံဆိုးတာလားေတာ.မေျပာတတ္ဘူး ဟိုးေဒါင္.ေလးမွာ
ကိုယ္၀န္သည္မိခင္ေလာင္းမ်ားနွင္. သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ား မသန္စြမ္းသူမ်ား
အတြက္သတ္မွတ္ထားတဲ. ထိုင္ခံုေလးကို ေတြရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ
ခရီးကေ၀းတာမို. အဲဒိထိုင္ခံုေလးမွာပဲ ၀င္ထိုင္လိုက္ပါတယ္။ အင္း
လမ္းေလွ်ာက္တာမ်ားသြားလို.ထင္ပါရဲ. ထိုင္ရတာ အရသာရွိလိုက္တာ ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူတို.သတ္မွတ္ထားသူမ်ားလာရင္ထေပးမွာပါ။ ဒီလိုထိုင္ခံုမ်ိဳးက
ကိုယ္၀န္ေဆာင္ အမ်ိဳးသမီးေတြ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ နဲ.
မသန္စြမ္းသူေတြရထားေပၚတက္လာရင္ ဘယ္သူမွ လက္တို.ျပီးေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး။
ကို.္အသိစိတ္ဓာတ္နဲ. အလိုက္တသိ ထေပးရတဲ. ထိုင္ခံုမ်ိဳးပါ။ ဒါေပသိ
ထိုင္ခံုရဲ. အထက္နား ရထားနံရံမွာေတာ. ဦးစားေပးရမည္. သူမ်ားကို
သေကၤတသေဘာမ်ိဳးေရးျပီး သတိေပးထားပါတယ္။
တိုတိုေျပာရရင္ အဲဒိေန.က ကၽြန္ေတာ္ အဲဒိလိုထိုင္ခံုမွာ ထိုင္ျပီး ရထားစီးမိတဲ.ေနေပါ.။
မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္ေတာ္ စစီးတဲ.ေနရာက နွစ္ဘူတာလဲေရာက္ေရာ
အသက္၆၅နွစ္ေလာက္ရွိတဲ. အဖြားႀကီးတစ္ေယာက္တက္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထေပးမလို.
အဖြားႀကီးကိုေမာ.ႀကည္.လိုက္ေတာ. ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလဲသြားတယ္။
ဘယ္.နွယ္ဗ်ာ ပံုႀကည္.ေတာ. တတိယအရြယ္ အရင္.စားထဲေရာက္ေနျပီ
မ်က္နွာမွာလဲမိတ္ကပ္ေတြကေဖြလို. ။ လက္မွာလဲ ဖန္စီလက္ေကာက္ေတြ ဂြင္းေတြဆိုတာ
နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ နားမွာလဲ နားဆြဲႀကီးကရမ္းလို. ။
ဆံပင္ကိုေတာင္ေဆးဆိုးထားလိုက္ေသးတယ္။ အဆိုးဆံုးက သူ.အရြယ္နဲ. လံုး၀
မလိုက္ဖက္တဲ. ၀တ္စားဆင္ရင္မႈပဲဗ်။ ဒါကိုေတာ.ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လိုမွ
သည္းမခံနိုင္ဘူးဗ်ာ။ ႀကည္.ေလဗ်ာ အေပၚက၀တ္ထားတာ ကလက္ျပတ္တိုတိုေလး။
အမယ္ရင္ေတြေတာင္ဟိုက္ထားလိုက္ေသးတယ္။ ေအာက္ေတာ. သာမန္စကတ္အတိုပါပဲ။
ဒါတင္ပဲလားဆိုေတာ.ဘယ္ဟုတ္မလဲ အသက္ႀကီးေတာ. အသားေရေတြကတြန္.ေနပါျပီ
လက္ေကာက္ေတြ ဖန္စီဂြင္းေတြနဲ.သူဘယ္ေလာက္ပဲဖံုးဖံုး လက္ေမာင္းက တြဲက်ေနတဲ.
တြန္.ခ်ြံဳ.ေနတဲ. အသားေရကို အတိုင္းသားျမင္ေနရပါတယ္။ အေပၚလြင္ဆံုးက
မ်က္ခံုးေမြဆြဲထားတဲ.ေနရပါ။ မ်က္ခံုးကေအာက္ကိုတြဲက်ေနေတာ. မ်က္ခံုးနဲ.
မ်က္ခံုးေမြးဆြဲထားတဲ.လိုင္းဟာ ၁၀ မီလီမီတာေလာက္ကြာေနတာေပါ.ဗ်ာ။
ကၽြန္ေတာ္မွာ သူ.ကိုႀကည္.ရင္း မရယ္မိေအာင္ မနည္ႀကီးသတိထားေနရတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကလဲလူတစ္မ်ိဳးဗ် ။ ကိုယ္.ေရွ.မွာ ကိုးလိုးကန္.လန္.
အျမင္မေတာ္တာေတြ.ရင္ ကန္လန္.လိုက္လိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ.လူစားဗ်။ ဒီေတာ.
ထမေပးပဲ ဆက္ထိုင္ေနဖို.ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ကိုယ္ရဲ. အရွိတရားကို
ကိုယ္လက္မခံပဲ ငယ္ခ်င္တဲ.သူ ေနပေလ.ေစ လို.လဲ ေတြးေနလိုက္တယ္။ ခဏႀကာေတာ.
ဟိုဘက္ျခမ္းကတစ္ေယာက္ေယာက္က ေနရာေပးလိုက္ပံုရတယ္။ သူကၽြန္ေတာ္ေရွ.မွာ
မရွိေတာ.ဘူး။
သူ.ကိစၥရွင္းသြားလို.မွမႀကာေသးဘူး
ေနာက္နွစ္ဘူတာေလာက္မွာ ေနာက္ထပ္ အသက္ႀကီးတဲ. မိန္းမႀကီးတစ္ေယာက္
ကၽြန္ေတာ္.ထိုင္ခံုေရွ.မွာလာရပ္ျပန္တယ္။ ဒီတစ္ေယာက္ကေတာ.
အရင္တစ္ေယာက္လိုမဟုတ္ဘူး။ ရိုးရိုးပံုမွန္ ပါပဲ။ ဒါေပမယ္. ထေပးဖို.
တစ္ခ်က္ေ၀.ႀကည္.လိုက္ေတာ. ကၽြန္ေတာ္ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္လာတယ္။ အသက္ ၆၀
၀န္းက်င္ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတို.လဲ ႀကံဳဖူးႀကမွာပါ။ ဒါမ်ိဳးက လြယ္ကူတဲ.
ကိစၥဆိုလဲဟုတ္တယ္။ ခက္ခဲတဲ.ကိစၥဆိုလဲ ဟုတ္တယ္။ အသက္ႀကီးျခင္း
ငယ္ျခင္းဆိုတာမ်ိဳးက တစ္ခဏ အတြင္းမွာ ကိုယ္.ကို ယဥ္ေက်းသူ ရိုင္းစိုင္းသူ
ဒီလိုျဖစ္ေစတတ္တာကိုး။ တိတိက်က်လုပ္ႀကစတမ္းဆိုရင္ ခန္.မွန္းရခက္တဲ.
အေျခေနမ်ိဳးမွာ မွတ္ပံုတင္ေတာင္းျပီး ဆံုးျဖတ္တာ ပိုမွန္ေပမယ္. ဒါမ်ိဳးက
ေဘာင္မ၀င္ဘူးေပါ.ဗ်ာ။ ဒိေတာ. ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရပါတယ္။ မလိုအပ္ပဲ
ေလာကြတ္လုပ္တာမ်ိဳးလဲ ကၽြန္ေတာ္ အျဖစ္မခံနိုင္ပါဘူး။ လိုအပ္ရဲ.သားနဲ.
ေရွာင္ထြက္သြားတယ္ ဆိုမ်ိဳးလဲ အျဖစ္မခံနိုင္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလို ခ်ီတံု
ခ်တံု ျဖစ္ေနလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ႀကာသြားတယ္မေျပာနိုင္ဘူး ရထားက ရပ္မယ္.ဘူတာ
ေႀကျငာေတာ.မွပဲ သတိရေတာ.တယ္။ ခုရပ္မယ္.ဘူတာဟာ ကၽြန္ေတာ္ဆင္းရမယ္. ဘူတာ
ျဖစ္တာမို. ကၽြန္ေတာ္မတ္တတ္ရပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒိမွာ မိန္းမႀကီးနဲ.
ကၽြန္ေတာ္ ပိုျပီးနီးကပ္သြားမွ အမွန္တရားတစ္ခုကို
ကၽြန္ေတာ္ေတြ.လိုက္ရပါတယ္။ မိန္းမႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ္ထင္သလို ၆၀
တန္းမဟုတ္ပဲ ၆၅ ႏွစ္ေလာက္ရွိေနျပီဆိုတာပါပဲ။ သူဟာ
ကၽြန္ေတာ္ထင္တာထက္ပိုျပီးအိုမင္းေနသူ
ပါ။
အဲဒိအခိ်န္
ကၽြန္ေတာ္.ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ႀကည္.ေတာ. ဘာကိုမွေကာင္းေကာင္းမျမင္ရပါဘူး။
တခ်ိဳ.ကိစၥေတြကို နားလည္နိုင္ေပမယ္. ဘာေတြကကၽြန္ေတာ္ကို
ဖံုးကြယ္ထားသလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိခဲ.ပါဘူး။ စိတ္ဆိုတာ လွည္.ပတ္တတ္ေႀကာင္း
ကို ပိုျပီးသိလာခဲ.ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ နွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ လုပ္သင္.တာ
မလုပ္ပဲ ပ်က္ကြက္ခဲ.သူ၊ ေရွာင္ထြက္ခဲ.သူပါ။ အရွိတရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳျပီး
အေပၚယံကိစၥေတြကိုေရတြက္ခဲ.မိပါတယ္။
ရထားေပၚကဆင္းလာေတာ. ေလေအးစက္ေႀကာင္.ထင္ရဲ. အျပင္ကေလထုဟာ ပိုျပီးပူေလာင္ေနသလိုပဲ။ ။
မင္းခ်စ္ဦး ။ ။၂၃-၈-၂၀၁၃
No comments:
Post a Comment